Zoals ik in een vorig blogbericht al vermeldde, ga ik ook op zoek naar andere publieke initiatieven gelijkaardig aan 'Permanent Breakfast'. Elastic City is er zo één. Wandelen in de publieke ruimte. Door zogenaamde 'art walks' te organiseren in New York, probeert Elastic City haar publiek in een voortdurende poëtische uitwisseling te brengen met de plaatsen waarin we leven en de plaatsen die we bezoeken. Todd Shalom is de oprichter van de organisatie. Hij is een dichter die zich vragen stelde bij zijn werk:
"How can I take the words off of the page, bring them outside and communicate with people? Poetry readings seemed really insular to me."
Om zichzelf beter te kunnen uiten en om dit te delen met anderen, is hij begonnen met het organiseren van wandelingen.
De wandelingen worden begeleid door artiesten (architecten, schilders, performers, dichters, psychotherapeuten,...). De bedoeling is niet om tijdens deze wandelingen feiten mee te delen. Het gaat er vooral om dat we ons meer bewust worden van de dingen, dat we onze zintuigen op de proef stellen en groepsrituelen uitvoeren in dialoog met de publieke ruimte in de stad.
Er wordt gewerkt met geluid (de zogenaamde 'soundwalks'), komkommerschijfjes op de ogen (tijdens de wandeltocht 'forever 21'), architectuur,... Verschillende zintuigen staan centraal. Zo wordt er tijdens de 'South Row Soundwalk' niet gesproken, maar enkel geluisterd naar de geluiden die de omgeving ons aanreikt. Geluid wordt gebruikt om de omgeving beter te begrijpen.
Todd Shalom heeft ook al de Brooklyn Bridge overgestoken met een persoon die hij nog nooit eerder ontmoet had. Ze hadden op voorhand geen doel voorop gesteld, enkel de brug oversteken. Het doel zit verborgen in de ervaring zelf. Het gaat niet zozeer over de aankomst, maar over de tocht, over 'het oversteken'. Zo gaat het bij elke wandeling. Het gaat om het wandelen op zich, alleen al door mee te wandelen ben je deelnemer van het project. Door te wandelen proberen de kunstenaars de blik van het publiek te verruimen.
"On a traditional walking tour, the artist does not need to be present. For the walks that we lead, it is very important that the artist works with participants to help raise their awareness — both of the environment but also within the group itself. The artist has a bunch of things in mind that they have planned but of course there is the element of immediacy given the group and the unforeseen events outside (vs. the controlled space in a theater). We are always interacting with the things around us, so it is a real test for the artists: How can they apply their practice to factors that are unknown?"
"Finally, all of the walks are performative in the way that the group is moving: People come to the walk, knowing that they are walking, so they are already part of the performance – they are all participants and they can then choose their level of participation."
Bron: http://www.spaziergangswissenschaft.de/?p=510#more-510
"On a traditional walking tour, the artist does not need to be present. For the walks that we lead, it is very important that the artist works with participants to help raise their awareness — both of the environment but also within the group itself. The artist has a bunch of things in mind that they have planned but of course there is the element of immediacy given the group and the unforeseen events outside (vs. the controlled space in a theater). We are always interacting with the things around us, so it is a real test for the artists: How can they apply their practice to factors that are unknown?"
"Finally, all of the walks are performative in the way that the group is moving: People come to the walk, knowing that they are walking, so they are already part of the performance – they are all participants and they can then choose their level of participation."
Bron: http://www.spaziergangswissenschaft.de/?p=510#more-510
Geen opmerkingen:
Een reactie posten