Gespot in de krant, deel 2.

Bij gebrek aan online-artikel, type ik hieronder een artikel dat ik eveneens vandaag (zaterdag 29 oktober 2011) in het Belang van Limburg  las:

"Er is 's avonds niets te beleven in Genk"

Pro Genk wil horecaplein aan Sint-Martinuskerk

Het voorstel van oppositieraadslid Yves Grouwels (Pro Genk) om het gebied voor de Sint-Martinuskerk om te vormen tot een horecaplein, heeft heel wat discussie veroorzaakt. Een bevraging bij passanten en horeca-uitbaters leert ons dat er nood is aan een betere invulling van het gebied.

Maar dat is helemaal niet zo vanzelfsprekend als het lijkt. Burgemeester Wim Dries (CD&V/N-VA) heeft wel oor naar het voorstel van Grouwels, maar wijst erop dat het dan om horeca moet gaan met faam. "Dat wil zeggen dat de site op zichzelf moet kunnen staan en niet afhankelijk mag zijn van het winkelgebeuren. Op korte termijn hebben in dat gebied al drie horecazaken de deuren gesloten." Volgens Grouwels is het van belang, voor de verdere ontwikkeling van het centrum, dat de commerciële lengte-as van het Stadsplein tot aan Shopping 1 wordt uitgerekt in de breedte. "Ik heb het dan vooral over het gebied naar het Kerkplein via de Stationstraat, Molenstraat en Winterslagstraat", zegt Grouwels. "Dit zou het uitgaansleven in Genk opwaarderen."

"Te veel regeltjes"

De passanten die we aanspraken, zijn het daarover eens. "Dat gebied zou in principe nog breder kunnen gaan door een deel van de Hoogstraat erbij te nemen", zegt Tony Giacammino. "Tijdens Genk on Stage hebben we toch al kunnen zien dat het er storm kan lopen. Wie daarvoor moet zorgen, weet ik niet. Volgens mij zijn er voldoende mensen die er willen in investeren. Maar ze moeten de mogelijkheden krijgen en niet te veel geremd worden door een waslijst aan regeltjes." Herman Bijnens, uitbater van café Meng, deelt die mening. "Vroeger stond dit gebied aan het toenmalige gemeentehuis centraal. Inmiddels is het centrum meer verschoven richting Europalaan en liggen wij op een uithoek met veel minder passanten. Het is niet voor niets dat drie horecazaken de deuren hebben moeten sluiten. Mede door de crisis in de horeca en de te hoge huurprijzen die aangerekend worden. Ik juich het voorstel toe om van het Kerkplein een horecagebied te maken. We hebben in Genk absolute nood aan een beter uitgaansleven. Want, laten we eerlijk zijn, na 19 uur is er zo goed als niets meer te beleven in het centrum."

_________________________________________________

Wel wel wel, laat dat nu net gaan over mijn utopie die ik in gedachten had. Er valt duidelijk niet meer te ontkennen dat de Genkenaar nood heeft aan een uitgaansleven. De vraag of de Genkenaren hierdoor meer naar buiten zullen komen, blijft natuurlijk. De vraag of dit initiatief een groter gemeenschapsgevoel in de hand zou werken, blijft ook. Maar dat een realisatie van dit grote plan als gevolg zou hebben dat Genkenaren elkaar meer zouden ontmoeten, lijkt me niet zo vreemd. Een ontmoetingsplaats voor Genkenaren met enkele cafeetjes, die misschien enkele vergaderzalen voor vereniging ter beschikking kunnen stellen, niemand kan tegenspreken dat dit een stap in de goede richting is. Ik ben alvast voor!

Gespot in de krant.

Onderstaand artikel in (de bijlage van) het Belang Van Limburg trok dit weekend mijn aandacht. 

Uit het artikel blijkt dat Stad Genk en haar inwoners zich zelf bewust is van het feit dat mensen te weinig buitenkomen in hun stad. Meer nog, ze stellen exact dezelfde vragen als ons (zie denktafels 4 en 5)!

Misschien is het interessant om hier eens mijn licht op te steken? Eens langs te gaan op het stadhuis en om meer info rond het project te vragen, hoe ze te werk zijn gegaan? (Maandag 31 oktober zou perfect zijn, ware het niet dat het Stadhuis dan natuurlijk de brugdag maakt,... Overheidsdiensten en ambtenaren, altijd hetzelfde liedje. Als je eens tijd hebt om langs te gaan, zijn ze dicht...)

Kritische bedenking bij het artikel: Als ik het goed begrijp, staan op de foto de vrijwilligers die mee rond de denktafels zullen zitten én reeds hun bijdrage hebben geleverd aan het project. Zou het enkel om deze mensen gaan? Of zou er ook naar de meningen van anderen gevraagd zijn? Want als het enkel gaat om de mensen op de foto, kan ik niet geloven dat ik de enige ben die zich deze vraag stelt: "Waar zijn de allochtonen?" Het is toch vrij opvallend denk ik. Zeker met in het achterhoofd de lezing van Erwin de Bruyne van STEBO waaruit duidelijk bleek dat er enorm veel migranten in Genk leven. Waar zijn zij als er projecten als hieronder worden opgericht? Wordt er wel voldoende naar hun mening gevraagd?

Deze hele kwestie roept heel wat nieuwsgierigheid bij me op...

limburg > genk

Dankfeest voor 'uitdagers' in Genk

26/10 Centrum

INGESTUURD DOOR TONINO DI PIETRANTONIO

Het was een blij weerzien, en gespreksthema's genoeg.

Schepen van sociale zaken Geert Swartenbroekx gaf hier uitleg.
"Met de ronde van de stadsgesprekken hebben we van de bevolking veel geleerd", dit is nu verzameld en wordt nu doorgegeven aan het stadsbestuur
De vrijwilligers van “De Genks” wordt nu ervaringsdeskundige Genkenaren.

Er wordt 5 denktafels opgericht om het verder uit te werken
1- Werk, kan de stad een voorbeeldfunctie zijn voor de Genkse werkgevers.
2- Onderwijs, hoe kunnen de ouders zich meer inzetten voor taal en talenten van de scholieren.
3- Dienstverlening, hoe kunnen de stad en OCMW met een kwalitatieve dienstverlening naar de burger komen.
4- Vrije tijd, hoe meer Genkenaren bereiken met het stedelijk vrijetijdsaanbod.
5- Samenleven, hoe Genkenaren bewust maken om deel te nemen aan het dagdagelijks leven in de wijken.

De burgemeester Wim Dries, dankt de uitdagers en benadrukt de vrijwillige hulp, diet nodig is opdat de stad er beter van wordt.
"Als burgemeester heb ik een droom om mijn kinderen Nore en Victor in Genk in een vreedzame samenleving te mogen zien opgroeien."

Foto's Tonino Di Pietrantonio/Stad Genk

Meer info: http://www.buurtwerk-waterschei.be/

Cultuur opsnuiven in Gent.

Dinsdag 17 oktober, 7.57u, Station Leuven, perron 6. De start van onze dagtrip naar Gent in het kader van het vak Pedagogisch Erfgoed.

Eerste halte: Amsab-ISG. Deze archiefinstelling verzamelt en bewaart erfgoed van socialistische organisaties vanaf het begin van de 19de eeuw. Ze ordenen het materiaal en iedereen kan documenten/beeldmateriaal opvragen uit het archief. Het gaat niet enkel om archiveren. Amsab is ook een publieksinstelling, ze proberen een zo ruim mogelijk publiek aan te spreken door o.a. tentoonstellingen te organiseren en mensen actief te betrekken (vb. kookdag kinderen-senioren). 

Waarom dit interessant zou kunnen zijn bij het ontwerpen van een volkshogeschool? Amsab heeft heel wat materiaal over hoe volkshogescholen er vroeger uitzagen en waar ze precies voor dienden. Zeker gaan kijken op www.amsab.be dus!

Tweede halte: de Vooruit! Voor ons bezoek aan dit centrum was het mij enkel bekend als een plaats waar veel feestjes georganiseerd worden. Dat is ook zo, maar er is meer! De Vooruit kent een bewogen geschiedenis. Wat me hier vooral van bijgebleven is, is dat het gebouw is opgericht door en voor het volk. Dit mag heel letterlijk genomen worden: leden van de socialistische partij hebben allemaal zelf hun steentje bijgedragen bij de realisatie van het hedendaagse kunstencentrum door mee te financieren in het startkapitaal. Van 1918 tot 1940 was de bloeiperiode van het centrum. Daarna ging het bergaf: tijdens WO II werd de huidige concertzaal gebruikt als varkensstal en tot begin jaren '80 stond het prachtige gebouw gewoon leeg. In 1983 werd de Vooruit uitgeroepen tot beschermd monument en sindsdien was de grootste uitdaging de restauratie van het gebouw. Vandaag biedt de Vooruit als kunstencentrum voor elk wat wils: concerten, tentoonstellingen, publieke debatten, fuiven, noem maar op (bron: http://vooruit.be/nl/gebouw).


Wat me bij dit bewogen verhaal het meest heeft aangegrepen, is het feit dat het centrum daadwerkelijk een realisatie van het volk zelf is. Mensen die zelf mee investeren in een project dat niet enkel voor henzelf is, maar voor de hele gemeenschap. Iedereen was fier op het gebouw, trots dat zij zelf mee aan de basis lagen van deze pracht. Zo creëer je dus een gemeenschapsgevoel. Voor en Door het Volk. Jammer, maar zoiets krijg je vandaag de dag nooit meer klaar. Of misschien wel? Maar op een andere manier? Misschien trek ik hier te snel mijn conclusies? In ieder geval, het heeft ooit gewerkt, misschien werkt het nu ook nog, maar op een andere manier? Dit moet ik zeker onthouden.


In de namiddag trokken we naar het Dr. Guislain Museum, alwaar we de tentoonstelling 'Gevaarlijk Jong' mochten bezichtigen. Wat dit museum zo speciaal maakt, is de plaats waar het allemaal georganiseerd is, namelijk in een psychiatrische instelling. Een mooi initiatief, vind ik persoonlijk. Op die manier probeert men het taboe dat vandaag nog steeds rond psychiatrie heerst, op een subtiele manier te doorbreken. Het is niet zo dat het 'opgesloten gevoel' bij de patiënten overheerst en ook bezoekers wanen zich niet meteen in een instelling. Wanneer iemand beslist om het museum te bezoeken, komt hij of zij ook meteen in een instelling terecht en leert deze persoon ook meteen hoe zo'n instelling er echt uitziet. 


Een uitstekende poging om mensen met psychiatrische problemen op deze manier een plaats te geven in onze huidige maatschappij lijkt me. Ze worden niet langer weggeduwd in een hokje, ze worden ook niet gekenmerkt door één of ander teken/een uniforme outfit waardoor toch duidelijk blijkt dat ze 'anders' zijn. Neen, ze lopen gewoon door het gebouw, net als iedereen.

Een eerste idee.

De eerste 3 dagen dat iedereen individueel door Genk liep, leek onze opdracht voor iedereen vrij nutteloos. Hele dagen wandelen, noteren, af en toe eens iemand die je op je weg tegenkomt, maar vooral veel wandelen. En voor wat? Waarom doen we dit? Iedereen stelde zich dezelfde vragen. Maar hoe langer hoe meer de week vorderde, begon het voor mij eindelijk te dagen…

Om de vraag te beantwoorden waarom we deze oefening moesten doen, grijp ik even terug naar The Wire. Net zoals we in de serie inzicht krijgen in de situatie van Baltimore, moesten we nu zelf ‘in-zicht’ krijgen in wat altijd al zichtbaar is geweest, maar wat we tot nu toe nog niet zagen. De beste manier om dit te doen, is door zelf op pad te gaan, zelf indrukken op te doen en zelf nieuwe gedachten te creëren. Vrijwel iedereen had het vooroordeel dat Genk een vrij criminele, misschien zelfs marginale stad was. Al snel bleek dit niet het geval te zijn en doken er nieuwe vragen op: waar is iedereen? Waar zijn de problemen? Het is hier zo rustig? Is dit het Genk waar iedereen over spreekt? Nu pas, door zelf op weg te gaan in Genk, kregen we inzicht in de situatie. Net zoals in ‘The Wire’ de meest voor de hand liggende oplossingen niet lijken te werken, is dat ook in Genk het geval.

Buurthuizen, jeugdwerkingen en andere sociale en educatieve projecten, Genk staat er vol van. En toch, er ontbreekt iets. Mensen blijven binnen, het centrum leeft niet, kan je dit wel een stad noemen? Voelen mensen zich wel met elkaar verbonden? Vooraleer we verder nadenken over oplossingen, is het in de eerste plaats belangrijk om het probleem tot op de bodem uit te spitten. In ‘The Wire’ draait het ook niet enkel om de drugsproblematiek, het probleem zit veel dieper: het politieke systeem is corrupt, op school hecht men enkel belang aan ‘teaching‑to‑the‑test’,… Om uiteindelijk tot een educatief ontwerp te komen, is het zeer belangrijk dat we juist weten wat het probleem is.

Wat volgens mij in Genk ontbreekt, is een gemeenschapsgevoel. Mensen voelen zich inwoners van Winterslag, Termien, Sledderlo of Waterschei. Deze verschillende buurten voelen zich niet met elkaar verwant, er is geen verbondenheid. Waarom is er dan geen gemeenschapsgevoel? Om hierop te antwoorden, moet je je de vraag stellen hoe je een gemeenschapsgevoel creëert. Mensen kunnen maar een gemeenschap vormen als ze elkaar kunnen ontmoeten, leren kennen, om zo uiteindelijk tot gemeenschappelijkheden te komen. Hebben ze niets gemeenschappelijk? Dan moet er iets gemeenschappelijks gemaakt worden. Maar dat is misschien alweer een stap te ver, eerst en vooral draait het om ontmoetingen. Heeft Genk dan een gebrek aan ontmoetingsplaatsen of –gelegenheden? Of zijn ze misschien gewoon te lui om naar deze plaatsen te gaan? Zitten ze liever achter hun tv en pc? Hoe krijg je mensen in dat geval uit hun luie zetel? Via facebook? Of hou je de digitale wereld hier best buiten? Of is dat net de plaats waar men vandaag de dag best start bij het streven naar een gemeenschap?

Al deze vragen zijn voor discussie vatbaar. En gediscussieerd worden zal er zeker, zodat er opnieuw andere vragen aan de oppervlakte komen, vragen waar ik eerst misschien nog niet aan gedacht had. Op deze manier hoop ik inzicht te krijgen in Genk, in wat er ontbreekt in de stad en uiteindelijk hoop ik dan te komen tot een ontwerp dat me naar een oplossing zou kunnen leiden. Misschien is dat een utopie, maar dromen mag, toch?

Informeel tussendoortje: Wist je dat...

- Ik de eerste dag 5 euro winst heb gemaakt door een oud meneertje te helpen bij het oversteken?

- Er vanuit Stad Genk stickers worden uitgedeeld met je huisnummer op?

- En dat het opmerkelijk is dat enkel in de citéwijken de mensen deze ook werkelijk gebruiken?

- Er een begrippenlijst bestaat over de woordenschat en grammatica van het 'Genks' oftewel de 'citétaal'?

- Genk 4 seizoenen heeft in één week? Regen, kou, zon,... We hebben het allemaal gehad!

- We een Engelse filmploeg zijn tegengekomen die een film over Genk gingen maken?

- Vissen niet zijn toegelaten in Park Molenvijvers?

- Mensen die ik tegenkwam in het winkelcentrum opvallend vaker gehaast waren dan de mensen die ik tegenkwam in Winterslag?

- Er een kip bestaat die de Antwerpse Baard heet?

- Bambi in Shopping 1 staat?

- We zelfs tot in Zutendaal zijn geweest? (Ja, dat is ver!)

- Er in het Heempark een Inclusieboom is geplant?

- Ik ook een nieuwe vriend heb gemaakt? (namelijk een kat)

- De ijsjes bij De Potter écht een aanrader zijn?

- Foto's van jezelf trekken terwijl je aan het werk bent echt niet erg is, in tegenstelling tot wat mijn medestudenten zeggen?

- Er in het Europlanetarium Astrorangers werken?

- We elke avond tot 11 à 12u aan het werk zijn?

- Ik nu dus erg moe ben?

- Ik deze week amper gezond heb gegeten en ik daar vanaf volgende week dringend iets aan moet doen?

- Het eten daarom niet minder lekker was? :)

Zie hieronder het bewijsmateriaal:

Samen op pad.

Vrijdag 14 oktober

Vandaag trokken we met z'n tweeën op pad, Hanne Beelen en ikzelf. Aangezien er iemand van ons ziek was geworden, moest er nog een volledige zone doorkruist worden. Wij hadden deze taak op ons genomen en vertrokken vanaf het Stadhuis met onze neus in de richting van de winkels. Hanne nam de linkerkant voor zich en ikzelf de rechterzijde van de winkelstraat. 


Een eerste man vertelde dat hij van Winterslag was en dat hij nu naar huis ging. Rechts bevond zich als eerste een bank van Deltalloyd. Hier was een dame die van Genk kwam en naar de winkel ging. Vervolgens was er een koppel dat van Termien kwam en die naar Genk gingen. Ten slotte nog een man die zei dat hij van Antwerpen kwam en vertelde dat hij een technicus ging interviewen. Het was er dus aardig druk. Ik was in heel de week nog niet zoveel volk tegengekomen als nu. Is Genk dan toch niet zo saai als ik dacht? Hier is immers heel wat meer bedrijvigheid. Zou dit dan misschien het centrum van Genk genoemd kunnen worden?

Bij shoppingcenter 3, naast Deltalloyd ongeveer, ligt een ondergrondse parking. In het winkelcentrum zelf was niets op te merken. Rechts in de Winterslagstraat ligt een bank van Argenta. Hier zei een vrouw dat ze van Genk kwam en boodschappen ging doen in Genk. Bij de T-splitsing met de Grotestraat ligt aan de overkant van de straat het Oud Stadhuis. Hier staan 2 transparante bushokjes van JC Decaux waarvan één met dubbelzijdige reclame van Lacoste. In het andere bushokje hingen posters van ING en Lacoste.

Naast het ambachtelijk ijssalon ‘De Potter’ (overigens een aanrader) was er een KBC-gebouw. Een vrouw vertelde dat ze van de Nieuwstraat kwam en naar de bank ging. Vervolgens een vrouw van Eigenbilzen die nu in Genk woont en naar de winkel ging. Ten slotte was er nog een man die van de bank kwam en naar zijn werk ging. Ook hier weer veel bedrijvigheid, maar wat me ook opviel was dat mensen hier vaak gehaast waren.

Onder de kerk bevindt zich Q-parking. In de Berglaan hangt rechts een reclamepaneel van JC Decaux met reclame voor Mitsubishi Motors op. Hieronder was graffiti gespoten: Jedah.

Vlak naast het rondpunt hangt nog een reclamebord van JC Decaux voor de Energiebeurs in de Ethias Arena. Ook hieronder was graffiti gespoten: Shadow oq.

Aan het rondpunt zelf staat links een digitaal reclamebord van JC Decaux met de wachtdiensten van dokters, apothekers en dierenartsen op.

In de Burgemeester G. Bijnenslaan was niets opmerkelijk.

In de Molenstraat is er een reclamebord van JC Decaux over St.‑Martinus en Proximus. Dit is ook het geval in de Remansstraat, maar hier met een stadsplan en draaireclame van ING en Belgacom op.

In Park Molenvijvers waren heel wat mensen: eerst een vrouw (met hond) uit Portugal. Ze kwam van Portugal en ze ging naar het hotel. Een andere vrouw kwam van Hoeselt en ging naar Genk om te shoppen. Hierna een jongeman die in Genk geboren was en naar zijn grootouders ging. Vervolgens een filmploeg uit Engeland, ze gingen filmen in Genk. De volgende passant was een vrouw die de hond van haar vriendin (die in een rolstoel zit) ging uitlaten zodat de hond ook wat beweging kon krijgen. Ten slotte was er een vrouw die uit Opglabbeek kwam en naar de Shopping ging. In het park was ook wat graffiti: 11KA en COS en een tekening van een mannetje op het betonnen pad.

In Shopping 1 was niets opmerkelijks. In Shopping 2 dan weer wel: er was een reclamebord van JC Decaux, bedrukt met Lacoste en Clio. Bij de oversteek naar het tweede deel van Shopping 2 hangen 4 reclameborden van JC Decaux bedrukt met Lacoste, ING, Clio en nog eens Lacoste.  Hier staat ook een bank van BNP Paribas-Fortis en er was een vrouw met een kindje. Ze kwamen van Genk en gingen naar de auto.

Na de shoppingcenters volgde de Paardskuil, Krekeldries, Nieuwland en Armand Maclotlaan naar het Heempark. In deze straten waren enkel open bebouwingen en villa’s te zien. In het park zelf was er niets noemenswaardig te zien.

We vervolgden onze weg naar Domein Kattevennen via de Schabartstraat. Op het Domein kan je het Europlanetarium vinden, een manege, Kicks & fun, minigolf en het BLOSO Sportcentrum. Op de kruising van de Planetariumweg met Kattevennen staat een bushokje van JC Decaux met reclame van Clio en Proximus.

In de Hoogzij onder de brug met de Oosterring staat graffiti geschreven: YOU WANT SEX, POEPSEKS, HYPOCRIETEN en FUCK YOU.

Last but not least: de Europalaan. We startten op het kruispunt van de Europalaan met de Westerring. Links: een filiaal van de Politie met een vrij grote parking ernaast. Hiernaast hangt een reclamebord van Stad Genk met daarop ‘Stad Genk dankt alle vrijwilligers’. Aan de overkant van de straat bevindt zich het Jeugdcentrum ‘Rondpunt 26’. Hiernaast bevindt zich de Academie Genk en Q-park Stadsplein.

Een opsomming van de hierna volgende gebouwen op de Europalaan:

VDAB en de Werkwinkel, CITIBANK en ACLVB, ING, VOORZORG, Li.S.S. vzw Limburgs Steunpunt Straathoekwerk met daarbij ook Mardijck vzw. Aan de kruising met de Winterslagstraat: AXA-bank en een reclamebord van JC Decaux van Belgacom en ING.

Aan Shopping 1 (net achter de Bochtlaan) staan 4 bushokjes met 4 aparte reclameborden van JC Decaux: een bord met dubbelzijdige reclame van Clio, een tweede bord van St.‑Martinus, Belgacom en ING, een 3^de bord heeft reclame van ING en Lacoste en het 4^de Belgacom, Lacoste en Belgacom. Vlakbij het rondpunt met de Bochtlaan is er een digitaal reclamebord van JC Decaux met informatie over Stad Genk (‘Genk nu’ + wachtdiensten apotheker, dokter, dierenarts,…). Achter de busperrons staat er nog 1 reclamebord (op de verhoging links) van JC Decaux bedrukt met reclame voor ING en St.‑Martinus.

Aan het rondpunt bij de kruising met de Weg Naar As en de Remansstraat staat nog een reclamebord van Stad Genk en de Vlaamse Overheid over ‘Slim Drinken of Stom Dronken?!’. Na het rondpunt bevindt zich een grote parking vlak naast de Europalaan.

Op de terugweg zagen we nog een klein speelpleintje van Stad Genk aan de Bochtlaan. Moe, maar voldaan trokken we daarop naar de bib en genoten we daar van het comfort en internet dat ons gratis werd aangeboden.

Eind goed, al goed.

Hoera, Zon!

Donderdag 13 oktober

Vandaag, nu het zonnetje eindelijk terug begon te schijnen, hoopte ik mijn traject af te ronden. In de Brikkenovenstraat bevindt zich vooral industrie. Meteen links is daar een straatje naar beneden. Ik kwam uit op het Station van Winterslag. Vroeger misschien een drukbezocht station, nu is het vooral een bron van graffiti: ABDULLAH, WINTERSLAG, RAZOR 2^de WONDER, 1C’s, WEST SIDE, KONYA MALATYA, een tekening van een joint, WTS (2x), REYHAN BURHAN, FE, WELKOM IN JAMAICA met een afbeelding van een cartoongezicht, FUCK VATOS.

Op de hele industrieweg ligt geen van de dingen waar we naar zochten. Terug naar het rondpunt dan maar. Op de brug van de Noordlaan over de spoorweg staat: WTS, Winterslag, 2pac, Thug life, winterslag, ALLIIIN, ÖMER, WINTERSLAG, WS!, YOUNES, MOH, ÖMER WINTERSLAG, ÖMER WINTERSLAG =>, ÖMER.

Meteen na de brug bevindt zich aan de linkerkant van de straat Frituur Manoe, met een grote parking erachter. Achter het gebouw en op de glasbak stond ook graffiti te lezen: M, WINTERSLAG!!, THE BEST, GANGSTERSITE, WINTERSLAG, TARZAN.

In Watertorenstraat die overloopt in de Staatstuinwijk staat op de zijkant van een klein schuurtje WTS. In de Doornstraat staat op een bloembak rechts van een kapelletje VL en WTS te lezen. Eveneens in de Doornstraat is een huis waar de 'Internationale Culturele Vrouwenwerking vzw - Winterslag' actief is. 

Enkele nietszeggende straatjes verder ligt het jeugdhuis 'Jeugdwerking Eldorado vzw'. Het is een vrij recent gebouw, maar toch al rijk 'versierd' met graffiti: WTS (5x), VL, V. Op een container vlak ernaast stond een getekende ster, SS, B, *AKAK*. Naast het  jeugdhuis ligt een basketbalplein, met heel wat graffit: op een lamppaal WTS, FOSS, op de basketring zelf VATOS LOCOS en FB en op de vuilbak AM IE. Vlak achter het basketbalplein ligt ook een heus sportterrein met voetbalvelden en een atletiekpiste.

Achter de Myosotisstraat ligt een speelpleintje van Stad Genk, nl. Speelplein Regenboog. Hier stond graffiti op de speeltuigen zelf: CHIKO, WTS, THUG LIFE, BARSA, WTS, TUG-LIVE, BOU GG, OS, VL. Ook op de vuilbak: VL. Ook hier waren geen kinderen te bespeuren. Terwijl het stralend weer was! Waarom is hier niemand aan het spelen? Ligt het aan het tijdstip dat ik daar was? Zijn de speeltuigen niet veilig? 

Terug naar de Noordlaan. Aan de kerk staan 2 bushokjes van JC Décaux: rechts een niet‑transparant bushokje met reclame van CLIO. Op het andere hokje stond reclame van Lacoste. Aan de linkerkant van de kerk staat een kledingcontainer met graffiti op: ALLIII, <3, QUICKSÜR, ÖMER, WTS, WTS, WTSBORIS, BATUHAN. 

In de Groenstraat en de Dwarsstraat trok niets mijn aandacht. Het leek er dus op dat ik heel mijn zone doorkruist had! Om iedereen een beter beeld te geven van mijn route doorheen Winterslag, heb ik hem uitgetekend:

WTS 4-LIFE !!

Woensdag 12 oktober

De dag begon bij het slachthuis van Genk, in een zijstraat aan het begin van de Vennestraat, ironisch genoeg vlak naast het dierenasiel. Hier is een grote parking aan verbonden, maar niets anders. Terug naar Syntra dan, waar het opschrift ‘Limburgs Vormingscentrum voor zelfstandigen’ me opviel.

Naast Syntra ligt een basketbalveld waar heel wat graffiti gespoten was: ‘Getto, Yeah, Thug Life, WTS (2x), Smoke (met een sigaret/joint bijgetekend), Viva los vatos locos, VACCA, WTS, ARDA #10, QUARES MA!, ÖMER, SMILEY (met een smiley bijgetekend), 070, DOMENICO, ÖMER, WT$.

Dan de Margarethalaan. Meteen links staat een bushokje van JC Decaux met reclame van ING (over een autoverzekering) en Belgacom en Proximus (ter promotie van een businesspack voor zelfstandigen en KMO’s). Er kwam een dame voorbij die vertelde dat ze van de winkel kwam en naar huis ging. Even later stopte een jongeman bij de bushalte, die van ‘hier in de buurt’ kwam en naar ‘Genk’ ging.

Einde van de Margarethalaan: nog zo’n JC Decaux bushokje, eentje met mat glas dit keer, met reclame van Renault Clio en Lacoste. Iets verder, vlak naast de Noordlaan, nog een reclamebord van JC Decaux met het stadsplan van Genk en reclame van Lacoste. Hier achter stond nog een reclamepaneel van Stad Genk, voorbehouden voor reclame van plaatselijke evenementen.

Op de Noordlaan liggen even veder nog 2 bushaltes van JC Decaux aan weerszijden van de straat. Één ervan was met mat glas en reclame van Lacoste en Belgacom/Proximus. Aan de overkant van de straat staat een transparant bushokje met reclame van CLIO aan beide zijden. Eveneens op de Noordlaan ligt de BASAK MARKET (zie foto). Hier vertelde een man dat hij van Turkije kwam en naar huis ging. Deze supermarkt verbaasde me, langs de buitenkant lijkt het een vervallen gebouw, maar als je dichter komt, is het dus een supermarkt. Auto's reden af en aan, wat maakt het dat deze supermarkt, ondanks de ietwat louche locatie, toch zoveel volk trekt?

In één van de steegjes die op de Noordlaan uitkomen, was graffiti op een muur van een garage/tuinhuis gespoten: WTS, ALB!, We own (en nog iets), FUCK BRUINE, TRIXX en JR (hiertussen hetzelfde kroontje als dat van gisteren) J3S.

Aan het rondpunt waar de Noordlaan en de Tennislaan elkaar kruisen, staat een reclamepaneel met reclame voor het straatkunstenfestival. Het reclamebord behoort toe aan AD.O.C en je kan hen telefonisch bereiken op 02/763.09.12.

In de Tennislaan ligt een speelpleintje van Stad Genk, 'Speelplein Tennislaan', met een gezellig parkje. Heerlijk om in te spelen leek me, maar geen kinderen te bespeuren (nu ja, het regende dan ook al de hele dag).

Toen zat de namiddag er alweer op en was het hoog tijd om te gaan vieren en Limburgse vlaai te eten, want... ik was jarig! :)

Tot morgen!

Hallo, Winterslag!

Dinsdag 11 oktober

In het kader van ‘Mondiale Educatie in Genk: registratieopdracht’ luidde onze opdracht voor deze week: ga de straat op en vraag mensen waar ze vandaan komen en waar ze naartoe gaan. Beschrijf je route, zoek publieke gebouwen, bushaltes, bankautomaten, reclameborden en bordelen, beschrijf ze uitvoerig en duid ze aan op een gedetailleerde kaart van Genk. Het ging er dus om om aandachtig te zijn en inzicht te krijgen in wat zichtbaar is. 

Ik kreeg een stukje Winterslag toebedeeld en startte in de Vennestraat, gevolgd door de Acacialaan en de bijhorende wijkstraatjes. Daar ligt niets opmerkelijks, tot opeens de kerk van Winterslag in de Kerkstraat met aanliggend een basketbalpleintje en parking. Naast de kerk ligt het Syntragebouw van Genk voor zelfstandigen met een grote parking. Aan de andere kant van de straat situeert zich ten slotte de Sint-Michiel Basisschool van Winterslag.

Aan Syntra sprak ik drie personen aan. Één van hen kwam van de Katholieke Hogeschool Limburg en ging net lesgeven in Syntra. De volgende jongeman was van Beverlo en ging hier ook naartoe. De derde persoon betrof een jongedame met een hoofddoek en zij kwam van Dilsen-Stokkem en ging hier ook naartoe.

In de St. Michielsstraat, de Vijverstraat, Hovenierslaan en de Sportlaan is er geen graffiti, zijn er geen bushaltes, geen bankautomaten, enkel huisjes.

Onderweg naar de ontmoetingsplaats is er graffiti onder een brug bij de fietsoversteekplaats op het kruispunt van de Europalaan met de Westerring. Het is voor interpretatie vatbaar: is het een mannetje? Een fuck-you-vinger?

Tot zover dag 1, benieuwd wat dag 2 te bieden heeft!

Even recapituleren...

26 september 2011: het begin van een nieuw academiejaar, het begin van een volledig hernieuwde master met volledig nieuwe vakken, waaronder LABO. De bedoeling van dit beestje? Op het einde van het jaar komen tot een individueel ontwerp van een educatieve praktijk.

Concreet luidt de opgave als volgt: Volkshuizen en volkshogescholen waren uitdrukkelijk ‘educatieve en emanciperende initiatieven’ die zich richten op het ‘volk’ in de concrete context van een sociale kwestie (armoede, vervreemding, etc.). Hoe zou je een volkshuis/volkshogeschool vandaag de dag vorm en inhoud kunnen geven, zodat het vandaag maatschappelijk relevant kan worden? Wat zou een volkshuis/volkshogeschool kunnen zijn in een digitaal tijdperk dat tegelijk het tijdperk is van grote migraties en alles wat daarmee verbonden is. Is dit nog wel mogelijk?

Waar we zeker rekening mee moeten houden tijdens het ontwerp, is de discussie over de relatie tussen educatie en gemeenschap, evenals de vraag van de relatie volk, huis, school en de relatie educatie­‑emancipatie. Omdat we voor ons ontwerp vanuit Stad Genk zouden vertrekken, kregen we tijdens de eerste week enkele lezingen over wat volkshogescholen precies zijn en over samenlevingsopbouwwerk in Genk.

Wat me hiervan vooral bijbleef waren de uitdagingen in Genk volgens Erwin De Bruyne. Zo is er werkgelegenheid in Genk, maar toch veel werklozen. Hoe krijg je Genkse werkzoekenden aan het werk in Genk? Verder haalde hij aan dat het belangrijk is om niet alles ‘multiculti’ te maken. Het is ook belangrijk om bijvoorbeeld nog iets met de 25% Italianen onderling iets te doen. Hoe kunnen we deze nadelige startpositie van kinderen ombuigen? Bovendien ligt het aantal echtscheidingen hoger bij allochtonen. Hoe ver kan je als overheid gaan in de relatie/huwelijkskwestie (bij allochtonen)?

De lezingen van Erwin de Bruyne en Jef Lingier maakten me erg nieuwsgierig naar de situatie in Genk. Zou ik eindelijk, na de theorie mooi op een blaadje te hebben gekregen, ook eens kunnen zien hoe de situatie er werkelijk uitziet?

Van de lezing over Stichting Lodewijk De Raet heb ik vooral onthouden hoe ze proberen de publieke dimensie met hun organisatie te bereiken. Zij gaan proberen verschillende groepen op verschillende locaties te bevragen waarvoor volgens hen mensen nog een uurtje willen buitenkomen buiten hun eigen kring. Hij gaf ook aan dat de G1000 al een stap in de goede richting is. Deze bevindingen kunnen interessant zijn voor mijn ontwerp, misschien moet Stad Genk ook eens een eigen G1000 organiseren? Of panelgesprekken met verschillende buurtbewoners, leden van verenigingen,… over waarom zij denken dat ‘de Genks’ nog naar buiten zouden willen komen.

Het belangrijkste wat ik uit de lezing  van Jan Bijlsma onthouden heb, is: ‘hou het simpel!’. Hiermee bedoelt hij dat de hogere cultuur er één is voor een kleine minderheid. Dit moet ik zeker onthouden voor het ontwerp van mijn volkshuis. Je moet het niet te ver zoeken, de oplossing kan ook simpel zijn. Het heeft geen zin om gratis opera’s te organiseren, dit past niet bij de culturen van ‘de Genks’, zij komen meestal vanuit een straatcultuur, die mijlenver staat van de cultuur van de elite die van opera’s en lezingen houden.

Week 2 was een vrij intensieve week. Het weekend dat eraan vooraf ging inbegrepen. Onze opdracht: bekijk het hele seizoen 4 van ‘The Wire’. 13u televisie kijken met andere woorden. Zo gezegd, zo gedaan. Maandagochtend om 9.30u kwamen we - helemaal gedrogeerd door het hele weekend veel te lang naar een tv-scherm te kijken - aan in de les. Sönke Ahrens probeerde een hele week samen met ons de serie te analyseren en ons duidelijk te maken hoe we naar de serie moesten kijken.

Een belangrijk aandachtspunt is allereerst dat ‘The Wire’ niet gemaakt is om een beeld te geven over de personages, maar een beeld van de stad. In de serie komt ook vaak ‘teaching’ aan bod en niet alleen in de settings die het meest vanzelfsprekend lijken (scholen, bijscholingen van de politie). Het gaat niet alleen om het leren van feiten, ook op straat wordt er geleerd, of bijvoorbeeld tijdens de schaakscène waar D’Angelo aan de ‘cornerboys’ aan de hand van een schaakspel uitlegt hoe de drugshiërarchie in elkaar zit. ‘It goes beyond the obvious’of ‘je moet verder kijken dan het vanzelfsprekende’.

Het maken van ‘The Wire’ is een manier geweest om anders te kijken naar kwesties die altijd op dezelfde manier beantwoord worden, maar nooit een oplossing bieden. Het gaat niet zozeer om het bieden van oplossingen voor duidelijke vragen, het gaat eerder over het stellen van nieuwe vragen die we voordien nooit zouden hebben gesteld (‘teaching for looking for a different question’). Het gaat er bijvoorbeeld niet om een antwoord te geven op de vraag ‘Hoe krijgen we jongeren in Baltimore van de straat en in de school?’, maar het gaat erom om van hieruit nieuwe vragen te stellen: ‘Waarom zitten ze op straat?’, ‘Is het leven op straat ook geen vorm van leren?’, ‘Wat vinden de jongeren zelf van hun manier van leven?’.

De oplossing van problemen bestaat er niet in de mensen bewust te maken. De idee is trachten tot denken te komen, tot nieuwe gedachten. Het gaat er niet om de voor de hand liggende oplossing te bieden, het gaat om de poging om tot een idee of ontwerp te komen. Je moet jezelf plaatsen in een situatie waarin je het zelf niet meer ziet zitten en hier een experimentele ruimte van maken. Je moet mensen aan het woord laten. Het gaat niet om een letterlijke toepassing, maar om een vertaling. ‘The Wire’ is geen letterlijke weergave van Baltimore, maar een vertaling van de ideeën van David Simon over Baltimore, gegoten in een tv‑serie.

Dat dit wel degelijk een meerwaarde kan zijn, bewijst David Simon in een interview met ‘The Atlantic’, een Amerikaans tijdschrift. Volgens hem is het grote verschil tussen het schrijven van non‑fictie en fictie dat de artiest (fictie) zijn eigen visie beheerst, terwijl de journalist (non‑fictie) nooit echt aanspraak kan maken op zijn visie, of toch niet helemaal. De echte wereld is immers oneindig complex en steeds veranderlijk. Bij kunst heb je dit probleem niet, je hoeft niet alle feiten op een rijtje te hebben, je kan je eigen visie verwerken in het project. Zo kan je bijvoorbeeld bepaalde karakters en hun motieven veel beter beschrijven, je kan er veel dieper op ingaan dan bij fictie mogelijk is. Zo ook bij het fenomeen bureaucratie, fictie geeft je de mogelijkheid om situaties veel gedetailleerder weer te geven dan een journalist ooit zou kunnen. Dat maakt fictie daarom niet minder waar, je vertelt de waarheid wel, alleen niet enkel aan de hand van feiten, maar eerder op een andere manier. ‘It is important not to let the facts get in the way of the truth’ (‘The Atlantic’, januari 2008).

Na deze week was ik vrij nieuwsgierig naar Genk, ik dacht immers dat ik in Vlaanderens eigen Baltimore terecht zou komen. Niets was minder waar, zo bleek…