Permanent Break(-)F(e)ast!

Een tweede vaststelling na het gesprek van dinsdag, is dat ik het nadenken over het volk, over het bereiken van iedereen, moet combineren met objecten waar het volk gebruik van kan maken. Welke zijn de essentiële dingen die IEDEREEN nodig heeft? Een tafel, een stoel, een tent? Eten, drinken, sex? Aan mij om uit te zoeken hoe ik deze elementen kan combineren in mijn opdracht om iets VOOR het volk te creëren.

In deze zoektocht naar een educatieve praktijk is het erg belangrijk dat ik steeds opnieuw vertrek vanuit mijn EIGEN behoeften, mijn eigen mening!! Hoe zou ik me aan deze tafel zetten, vind ik het wel een goede tafel? Zou ik ze anders ontwerpen? Ook belangrijk: het werken met beelden, tekeningen! 

Enkele interessante initiatieven die ik zelf al aanhaalde waren de Social Sofa in Houthalen-Oost en de Denktafels (en babbelstoelen) van de Uitdagers van Genk. Een ander voorbeeld waar Jan Masschelein me op wees, is dat van Permanent Breakfast. 

De Oostenrijkse kunstenaar Friedemann Derschmidt kwam met het idee op de proppen. Zo simpel als het groot is, en een wereldwijd succes. Wat nog maar eens bewijst dat je geen bakken geld nodig hebt om een gevoel van gemeenschap te creëren. Het opzet is zeer eenvoudig: iemand nodigt enkele mensen uit voor een ontbijt op een publieke plaats. Om het concept draaiende te houden was het oorspronkelijk de bedoeling dat die personen die uitgenodigd waren, zo snel mogelijk zelf een ontbijt met enkele andere mensen organiseerden. Deze regel blijkt echter niet meer nodig te zijn. Over de hele wereld worden ontbijten georganiseerd, soms maar met 5, soms met 50. 

Ook het resultaat is mooi, 'ontbijten' krijgt een nieuwe dimensie door de publieke ruimte waarin het zich afspeelt. Enkel door 'aanwezig' te zijn in de publieke ruimte (cf. de idioot in Isabel Stengers?), veranderen ze deze. Ze worden als het ware één met de ruimte, ze maken er nu zelf deel van uit. 

Sterker nog, het creëert ook nieuwe ontmoetingen. Mensen die hen aanspreken om te vragen wat de bedoeling is en waar de mensen aan de ontbijttafel dan aanmoedigen om het zelf ook eens te proberen. Maar het draait niet altijd om de ontmoeting zelf, alleen al de aanwezigheid van 'het ontbijten' in de publieke ruimte zorgt voor verbazing en voor een nieuwe kijk op deze ruimte.
Je zou het eigenlijk een soort feestelijke aangelegenheid kunnen vinden. Eentje waarbij je even stilstaat bij de omgeving waarin je je bevindt. Een Break-Feast als het ware. (bron: http://www.permanentbreakfast.org/?page_id=35)

http://www.permanentbreakfast.org/