Voor je dit artikel leest, kijk eerst naar volgend fragment uit het programma 'Man Bijt Hond': http://www.youtube.com/watch?v=SLLpluHVK8k
In dit rubriekje van Man Bijt Hond zoeken Jelle de Beule en Jonas Geirnaert, twee leden van het gezelschap 'Neveneffecten' naar alternatieve oplossingen voor dagelijkse problemen. De meeste mensen zien het gewoon als een humoristisch, absurd rubriekje van twee lolbroeken. In de eerste plaats is het natuurlijk ook zo bedoeld, maar mij zette het toch verder tot nadenken.
Als je er even over nadenkt, kan je je afvragen, "Ja, eigenlijk, waarom doen we het eigenlijk met een ladderlift?" Wel, om de simpele reden dat door de 'professionals' van verhuisbedrijven gezegd wordt dat je dat nu eenmaal best gebruikt. Dus doet iedereen het. Het is nog maar eens een voorbeeld van onze maatschappij waarin individuen steeds meer afhankelijk worden van professionals. Iedereen huurt een ladderlift 'omdat dat zo hoort', maar de mannen van Neveneffecten staan hier sceptisch tegenover: "Haha, maar niet met ons! Wij verspillen daar geen geld/tijd aan, wij doen het wel op onze manier!" Met een trampoline dus.
Laten we deze manier van denken even doortrekken naar Genk...
Wanneer mensen problemen hebben, wordt er een oplossing voor gezocht. Men richt een vzw op waar je terecht kan met je probleem. Bovendien is men ervan overtuigd dat deze organisatie de beste oplossing biedt. Neem nu het probleem van de 'hangjongeren' waar men vroeger mee geconfronteerd werd. Volgens Genk was de beste oplossing om hiervoor een plaats te creëren waar ze mochten 'hangen', dus werd er een jeugdhuis gebouwd, een jeugdwelzijnswerkorganisatie opgericht,... Geld was toch geen probleem. Hoewel de hangjongeren niet meer in het centrum zijn, maar zich dus verplaatst hebben naar hun eigen 'stek', is het probleem niet van de baan. Mensen komen niet meer buiten, ook jongeren gaan niet naar hun jeugdhuis, maar 's nachts wordt er wel nog steeds drugs gedealed. En toch lijkt dit de doorsnee manier van werken te zijn. Alle andere steden willen het voorbeeld van Genk volgen, omdat Genk toont dat het probleem is opgelost. Men lijkt niet meer na te denken over een andere, misschien wel minder drastische en minder dure oplossing. Want blijkbaar was de nood aan een jeugdhuis toch niet zo hoog aangezien er geen kat te bespeuren is... Dit voorbeeld toont aan dat de mens er toch niet altijd bij gebaat is om telkens een oplossing in de schoot geworpen te krijgen. Mensen moeten autonome individuen zijn, vanuit ons instinct willen we ook met allerlei dingen bezig zijn, want zoals je ziet in het voorbeeld van Genk, als je niks te doen hebt, als je alles hebt wat je wilt, ga je je toch vervelen. Nu vervelen ze zich niet meer in het Shoppingcenter, maar in het jeugdhuis... Misschien was het wel voldoende geweest als er iemand zou zeggen: "Mannen, vanaf nu gaan we niet meer 'hangen' op woensdagnamiddag, maar gaan we voetballen". Misschien had dat ook wel gewerkt.
Het kan allemaal wat ver gezocht zijn, maar toch. Het doet mij op een bepaalde manier beseffen dat je niet altijd hoeft te kiezen voor de 'meest gekozen' oplossing. Waarom probeer je niet eens iets anders? Iets dat op het eerste zicht erg gek kan lijken, maar misschien wel uitgroeit tot iets geniaal? Dit onthoud ik zeker in mijn zoektocht naar een ontwerp van een educatieve praktijk in Genk. Misschien wordt mijn ontwerp iets geks, zoals een tent of een simpel afdakje. Maar misschien is deze educatieve praktijk net zo gek als geniaal? Tegenwoordig is iedereen van mening dat alles digitaal, elektronisch, design,... moet zijn, maar waarom niet teruggaan naar 'back to basics'? Of zoals uit een ander filmpje van 'gek of geniaal' blijkt: waarom een gat in de muur kloppen dat niet meer weggaat als je je schilderij ook met plakband kan ophangen? (http://www.youtube.com/watch?v=2uqnT7Bcd2Y&feature=related) Het lijkt absurd, maar voor mij zit er toch een waarheid in.
Als je er even over nadenkt, kan je je afvragen, "Ja, eigenlijk, waarom doen we het eigenlijk met een ladderlift?" Wel, om de simpele reden dat door de 'professionals' van verhuisbedrijven gezegd wordt dat je dat nu eenmaal best gebruikt. Dus doet iedereen het. Het is nog maar eens een voorbeeld van onze maatschappij waarin individuen steeds meer afhankelijk worden van professionals. Iedereen huurt een ladderlift 'omdat dat zo hoort', maar de mannen van Neveneffecten staan hier sceptisch tegenover: "Haha, maar niet met ons! Wij verspillen daar geen geld/tijd aan, wij doen het wel op onze manier!" Met een trampoline dus.
Laten we deze manier van denken even doortrekken naar Genk...
Wanneer mensen problemen hebben, wordt er een oplossing voor gezocht. Men richt een vzw op waar je terecht kan met je probleem. Bovendien is men ervan overtuigd dat deze organisatie de beste oplossing biedt. Neem nu het probleem van de 'hangjongeren' waar men vroeger mee geconfronteerd werd. Volgens Genk was de beste oplossing om hiervoor een plaats te creëren waar ze mochten 'hangen', dus werd er een jeugdhuis gebouwd, een jeugdwelzijnswerkorganisatie opgericht,... Geld was toch geen probleem. Hoewel de hangjongeren niet meer in het centrum zijn, maar zich dus verplaatst hebben naar hun eigen 'stek', is het probleem niet van de baan. Mensen komen niet meer buiten, ook jongeren gaan niet naar hun jeugdhuis, maar 's nachts wordt er wel nog steeds drugs gedealed. En toch lijkt dit de doorsnee manier van werken te zijn. Alle andere steden willen het voorbeeld van Genk volgen, omdat Genk toont dat het probleem is opgelost. Men lijkt niet meer na te denken over een andere, misschien wel minder drastische en minder dure oplossing. Want blijkbaar was de nood aan een jeugdhuis toch niet zo hoog aangezien er geen kat te bespeuren is... Dit voorbeeld toont aan dat de mens er toch niet altijd bij gebaat is om telkens een oplossing in de schoot geworpen te krijgen. Mensen moeten autonome individuen zijn, vanuit ons instinct willen we ook met allerlei dingen bezig zijn, want zoals je ziet in het voorbeeld van Genk, als je niks te doen hebt, als je alles hebt wat je wilt, ga je je toch vervelen. Nu vervelen ze zich niet meer in het Shoppingcenter, maar in het jeugdhuis... Misschien was het wel voldoende geweest als er iemand zou zeggen: "Mannen, vanaf nu gaan we niet meer 'hangen' op woensdagnamiddag, maar gaan we voetballen". Misschien had dat ook wel gewerkt.
Het kan allemaal wat ver gezocht zijn, maar toch. Het doet mij op een bepaalde manier beseffen dat je niet altijd hoeft te kiezen voor de 'meest gekozen' oplossing. Waarom probeer je niet eens iets anders? Iets dat op het eerste zicht erg gek kan lijken, maar misschien wel uitgroeit tot iets geniaal? Dit onthoud ik zeker in mijn zoektocht naar een ontwerp van een educatieve praktijk in Genk. Misschien wordt mijn ontwerp iets geks, zoals een tent of een simpel afdakje. Maar misschien is deze educatieve praktijk net zo gek als geniaal? Tegenwoordig is iedereen van mening dat alles digitaal, elektronisch, design,... moet zijn, maar waarom niet teruggaan naar 'back to basics'? Of zoals uit een ander filmpje van 'gek of geniaal' blijkt: waarom een gat in de muur kloppen dat niet meer weggaat als je je schilderij ook met plakband kan ophangen? (http://www.youtube.com/watch?v=2uqnT7Bcd2Y&feature=related) Het lijkt absurd, maar voor mij zit er toch een waarheid in.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten