Eindelijk: Back to where it al began. Samen met Ine trok ik naar zaaltje 't Alternatief in Genk om daar 'de denktafels' die georganiseerd werden van naderbij te bekijken.
Terzijde: De reis verliep niet zonder slag of stoot, de conducteur vond het namelijk nodig om ons een gewoon ticket aan te rekenen (prijs: 8.70 euro) omdat we onze Campuskaart nog niet hadden ingevuld (context: we zaten net 1 minuut (!!) op de trein!). Bureaucratie op haar best. Toppunt: op het ticketje dat ik na betaling kreeg, stond volgende slogan te lezen: "Respect, da's pas klasse". 't Zal wel zijn!
Back to business. Wat bleek bij aankomst het hele opzet van deze bijeenkomst te zijn? Om hierop een antwoord te kunnen geven, keren we even terug in de tijd... Het begon allemaal enkele jaren geleden toen Stad Genk op zoek ging naar vrijwilligers die zich later 'De Uitdagers' (of 'De Genks') zouden noemen. Zij kregen eerst een opleiding waarin gewerkt werd rond communicatieve vaardigheden, in gesprek treden met anderen,... Daarna gingen ze zelf op pad: ze gingen in gesprek met willekeurige Genkenaren, plaatsten 2 Genkenaren die elkaar niet kenden tegenover elkaar in babbelstoelen en lieten hen discussiëren over (het (samen)leven in) hun stad. In totaal werden zo'n 900 gesprekken gevoerd (verspreid over 2 (of 1?) jaar). Deze verhalen/uitspraken van 'de Genkenaar' werden vervolgens samengebracht in een 'De Genksenaar', een eenmalig krantje voor elke Genkenaar. Bovendien bestudeerde een men vanuit Stad Genk de verhalen en bleken er 5 thema's duidelijk naar voren te komen (werk, dienstverlening, samenleven, onderwijs en vrije tijd). Daarna werd elk thema toegewezen aan een professional op dat vlak die samen met een team van ervaringsdeskundigen tijdens enkele 'denktafels' brainstormde over het toegewezen thema.
Terzijde: De reis verliep niet zonder slag of stoot, de conducteur vond het namelijk nodig om ons een gewoon ticket aan te rekenen (prijs: 8.70 euro) omdat we onze Campuskaart nog niet hadden ingevuld (context: we zaten net 1 minuut (!!) op de trein!). Bureaucratie op haar best. Toppunt: op het ticketje dat ik na betaling kreeg, stond volgende slogan te lezen: "Respect, da's pas klasse". 't Zal wel zijn!
Back to business. Wat bleek bij aankomst het hele opzet van deze bijeenkomst te zijn? Om hierop een antwoord te kunnen geven, keren we even terug in de tijd... Het begon allemaal enkele jaren geleden toen Stad Genk op zoek ging naar vrijwilligers die zich later 'De Uitdagers' (of 'De Genks') zouden noemen. Zij kregen eerst een opleiding waarin gewerkt werd rond communicatieve vaardigheden, in gesprek treden met anderen,... Daarna gingen ze zelf op pad: ze gingen in gesprek met willekeurige Genkenaren, plaatsten 2 Genkenaren die elkaar niet kenden tegenover elkaar in babbelstoelen en lieten hen discussiëren over (het (samen)leven in) hun stad. In totaal werden zo'n 900 gesprekken gevoerd (verspreid over 2 (of 1?) jaar). Deze verhalen/uitspraken van 'de Genkenaar' werden vervolgens samengebracht in een 'De Genksenaar', een eenmalig krantje voor elke Genkenaar. Bovendien bestudeerde een men vanuit Stad Genk de verhalen en bleken er 5 thema's duidelijk naar voren te komen (werk, dienstverlening, samenleven, onderwijs en vrije tijd). Daarna werd elk thema toegewezen aan een professional op dat vlak die samen met een team van ervaringsdeskundigen tijdens enkele 'denktafels' brainstormde over het toegewezen thema.
Uit deze 'denktafels' kwamen dan per thema verschillende mogelijke oplossingen naar voren. Omdat men toch ook graag de mening had van de Genkenaren zelf en niet enkel van de ambtenaren van Stad Genk (en andere professionals), werd deze avond georganiseerd. Men wilde met deze bijeenkomst een soort 'kruisbestuiving' tussen de verschillende thema's bewerkstelligen. Hoe het precies in zijn werk ging, leest u hieronder:
- De opkomst bedroeg een 40-tal personen bestaande uit enkele politici (waaronder de burgemeester), medewerkers van Stad Genk, 'de Uitdagers' (vrijwilligers (inwoners) van Genk) en andere Genkenaren die (vooral beroepsmatig) met de besproken kwesties in aanraking komen.
- Om het ijs te breken werd een eerste kennismakingsspel gespeeld in groepjes. Het volgende half uur kreeg je in diezelfde groep een rondleiding via een doorschuifsysteem langs de verschillende tafels. In exact 4 minuten werd telkens verteld welke kwesties er zouden besproken worden aan elke tafel (werk, samenleven, vrije tijd, onderwijs, dienstverlening).
- Vervolgens mochten we allemaal 1 thema uitkiezen waarover we wilden discussiëren. Ik koos logischerwijs voor 'samenleven'. Gedurende 3 kwartier zou ik me - in combinatie met een aspergesoepje en tagliatelli met zalm en scampi's (het werd duidelijk door Stad Genk georganiseerd) - verdiepen in deze kwestie. Ik werd vergezeld door een leerkracht uit Sledderlo, 2 gepensioneerden, iemand van de sociale dienst, een allochtone (werk)studente sociaal-cultureel werk, iemand van de afdeling 'Ruimtelijke Ordening' van Stad Genk en onze 'tafelvoorzitter' was Dirk, het diensthoofd van 'Dienst Wijkontwikkeling' van Stad Genk. Welke waren de bevindingen die uit de denktafels naar voren waren gekomen?:
- 'bruggen bouwen': elke wijk draait vrij goed op zichzelf, maar hoe zorgen we ervoor dat mensen over verschillende wijken heen met elkaar in contact komen? Door bruggen te bouwen tussen verschillende initiatieven/organisaties. Door dingen te zoeken die iedereen aanbelangt. vb. kinderopvang: dit is alvast een succes in Genk. Hier zitten kinderen van alle sociale achtergronden en bovendien heerst er diversiteit binnen de werknemers.
- 'kleine ontmoetingen': hoe kunnen we inspelen op de 'kleine ontmoetingen' waarvan wordt aangegeven dat ze zo belangrijk zijn?
- 'eigenaar': het is belangrijk dat mensen zich eigenaar voelen van hun wijk. Dit houdt ook in dat ze zich verantwoordelijk voelen voor hetgeen er gebeurt in hun wijk (of wat er niet gebeurt).
- (...)
- Na de discussie werd ons gevraagd om aan een andere denktafel deel te nemen. Wel moesten we een kaartje meenemen naar de volgende tafel waarop iedereen 1 ding schreef wat er nuttig kon zijn vanuit zijn/haar eerste thema voor de tweede denktafel. Ik koos voor de denktafel 'onderwijs'. In tegenstelling tot wat ik op voorhand had gedacht, kwam de notie 'gemeenschap' hier ook erg veel aan bod.
- Tot slot werd gevraagd om tips/vragen te formuleren voor elk van de drie denktafels waar je niet aan had gezeten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten